Veneratio latino dating

Latin Phrase Translation - Words in Latin

The Project Gutenberg EBook of Döderlein's Hand-book of Latin Synonymes, S. H. Taylor Translator: H. H. Arnold Release Date: July 18, [EBook #] of worship; whereas veneratio consists more in gestures, precatio in words. Date Di quaeso conueniendi mihi eius celerem copiam. (Late Latin) bowed ( forwards) (Veneremur cernui, Let us venerate bowed, Thomas. Main · Videos; Speed dating meme nerd girl guide to dating yourself memes · bethenny frankel dating · veneratio latino dating · great opening lines dating.

Throughout each year, students engage in determining problems facing them and the world around them and then create action plans to implement solutions to those problems. This year, freshmen developed a way to determine the wellness of the Noble Network s student body and then worked to create an action plan to reduce the number of overweight teenagers within the Network. Through the Passport Program that is part of the class, students have a chance to get to know professionals in science.

This class is unique in the Network and will prepare students for college majors and careers in health science.

They join students for meals, reward positive behaviors and offer mentorship and career exposure to students. Under the leadership of teacher Bridgette Davis, students take on research-based academic and community problem-solving. Students are challenged in terms of reading, writing, research skills, critical thinking and creativity.

One of their great successes was sponsoring the Earth Hour Pep-Rally. Members of the team were also invited to attend ComEd s official City of Chicago Earth Hour press conference and freshmen David Rangel spoke at the event. Davis believes that Future Problem Solvers helps students become confident leaders who want to create effective change in their communities and in the world. Establishing Unique Traditions Rowe-Clark faculty and students take pride in the traditions they have created. For the second year in a row, Rowe-Clark had a Solar Celebration, an event filled with educational and recreational activities about the sun.

Faculty and students started a Holiday Spectacular, where they made gingerbread houses and went caroling around the neighborhood. Several seminars and clubs have also become popular. Students can take seminars on graphic design, creative writing, and even engineering, many of which are offered by generous volunteers from Exelon and ComEd. Forever At Last, the school s rock band, has played for the Governor.

These traditions have helped create a fun environment for Rowe-Clark students and families. With the help of Mr.

Frank Clark, a football program and cheerleading squad was established this year. Vera Clark taught a Friday seminar class about self esteem to a core group of girls. John Rowe also participated in a Friday seminar on leadership and Mrs. Jeanne Rowe mentored girls in her Girl Talk group on topics like career exploration and college and took them on outings to do community service, enjoy cultural events and visit colleges.

Exelon Corporation has offered students many opportunities including a male mentoring after-school group, seminars on Street Law, Communications and Tap Dancing taught by employees and volunteer support for the Solar Celebration, Field Day and more. Jeanne Rowe facilitates a Girl Talk group, which gives Rowe-Clark female scholars a safe forum for learning about the successes and challenges women encounter in today s society.

This year, Golder has doubled in staff and students and continues to create a constructive learning environment with strong academics and discipline.

What Principal Stewart is most proud of is the culture that her faculty and students have created. They have strong pride in their campus building and the community around them. Golder family members are regular participants at Golder College Prep: Lulla s advisory on a project to make and send educational books to a community in Africa and David Golder visited Mr.

Yellen s advisory to talk about beginning and financing new businesses. The Golders spoke at Town Hall and hosted a celebratory lunch for staff in the fall, too. In enrichment classes, students can learn how to play piano and guitar, do video arts or print screening, and even to play to Gu-zheng, a Chinese string instrument. The Food Studies and Culinary course is the course most frequently requested by the students.

With so many options available, almost every Golder student is involved; these enrichment courses have helped them feel more connected to their school.

Students at Golder learn real-life health lessons by studying nutrition labels from products at their local grocery store and exercising during the school day.

Lowenstein hosted a community health fair where students and their parents learned about drugs and alcohol, physical fitness, teen drinking and driving, and other related topics.

Golder staff even produced their own workout fitness tape and students exercised to it. This health fair was Golder s highest attended event to date. Lulla s advisory, who they visited once each month to help the girls make educational books for a school in Uganda. David Golder visited Mr. Yellen s advisory in May to work with the boys on their business ideas. Students witnessed several presentations from victims of drunk driving, drug abuse, peer pressure and domestic violence.

Students left the City of Chicago to reflect on the choices they have made in their lives and work to make positive decisions that will enhance their own life experiences. Operation Snowball motivated students to live their lives to the fullest.

Pritzker hopes to continue the program. Maxwell s 11th grade Biology class. The students studied the biodiversity of Costa Rica and observed the spectacular wildlife by hiking, kayaking through Lake Arenal and even planting native trees at a high school in Monteverde. In the summer ofPritzker students traveled outside the U. Pritzker College Prep teachers hope these international experiences will foster open-mindedness, collaborative group interaction, and great life-long memories for their students.

Not only are students talents growing but students are also expanding their horizons as musicians. Also, students learned from the best in the city and the world this year. Band students observed and met musicians from Simon Bolivar Youth Orchestra and even attended an invitation-only Masters class with world renowned jazz trumpeter, Wynton Marsalis. The opportunities and accomplishments of Pritzker s Band Program are exceptional.

Technology teacher Bernardo Juarez has taught computer science in charter schools for the past five years and also grew up in the very same neighborhood where Rauner is located. The academic achievement and remarkable backgrounds of the teachers allows them to take on important leadership roles and become more engaged with the students. Danielle is ranked 2 in her class with a 4. She also spent time interning at the Lincoln Park Zoo and attended programming at the Naval Academy during the summer months.

Rauner College Prep works to inspire all their students to be excellent role models and reach for their highest potential like Ms. The new college counselor Eric Rapp spent the school year developing a solid program to guide every senior through the application process, teach them and their parents about financial aid and find the right school that fits each student. Rauner s first seniors will be ready for the college life. At Rauner College Prep s first Town Hall, the Rauners joined the RCP community to celebrate students who had spent the summer on college campuses and to enjoy the band s first performance of the year.

Latino dating: Connect with Hispanic singles | EliteSingles

They spoke to the students, sharing their delight in seeing their enthusiasm and accomplishments and encouraging them to continue working hard all year.

Students devote extra time and energy to the team and their critical thinking, argumentation and public speaking skills are increasing as a result. They have competed in several tournaments and even qualified for the city championships.

Brudenell expect to recruit more students for the Debate Team and expose them to more competitions and summer camps. Noble Students Are Making a Difference Noble students are doing more than just fulfilling 80 hours of community service twice the requirement of traditional CPS high schools before graduation. Roberto Rosado 09, Giselle Fierro 10 and Alex Ortiz 10 have joined Volunteers of America and the Major League Baseball Players Trust and are delivering the message to fellow students that volunteering is fun and rewarding.

These three students became service ambassadors who recruit their peers to participate in volunteer projects that they coordinate. Later in the school year, they hosted a barbeque at Franciscan House to feed the homeless.

In May, these students were recognized at Wrigley Field for their remarkable efforts. Noble teachers work together in small Learning Communities within their subject departments. As Learning Communities, they set measurable goals for student achievement and work on improving teaching practices for select focus groups, such as students with high math scores or students with reading disabilities.

Noble Street administrators hope that by allowing teachers to direct their own learning, and by providing the time and resources teachers need to progress, teachers will improve their practice in ways that boost student achievement.

Also, they hope teachers are better prepared to reach their students at an academic as well as at a personal level. Next year, they will share the stage with the first graduating classes of Pritzker and Rauner. The Class of is described as being hard workers who have the credentials needed to get into top colleges in the nation.

More importantly, the Class of is aware of the different aspects of college life, such as financial aid trends, academic and social opportunities, and the expectation to succeed. Here are the schools to which these Noble Street graduates will be attending in the fall: Many alumni come back to the school and volunteer their time to tutor, participate with students in community service or speak at Town Halls.

Noble Street is proud of the extraordinary accomplishments alumni have achieved. David Lopez 07 has been on the Dean s List multiple times since he entered University of Illinois at Urbana-Champaign in Noble Street alumni hope to be role models for current students and show them that success in college and beyond is obtainable.

Nearly 60 Noble Graduates have earned their college degrees proudly leading the way toward our Vision. About students attended, eager to begin the process of finding the best college and future for them.

Rauner s college counselor, Eric Rapp, with the help of Rauner s principal, teachers and faculty members brought about 50 colleges and programs to the fair at Rauner College Prep. Eric Rapp believed the fair was a tremendous success. He saw so many students engaged and interested in learning about different colleges.

He knows that many students left feeling confident and optimistic about college. He also had many college representatives say that this was the best college fair they have ever been to! Romulus septem et triginta regnavit annos; Numa tres et quadraginta. Hic non solum proximo regi dissimilis, sed etiam Romulo ferocior fuit.

Eo regnante, bellum inter Albanos et Romanos exortum est. Ducibus Hostilio et Suffetio placuit, paucorum manibus fata utriusque populi committi.

Erant apud Romanos trigemini Horatii, trigemini quoque apud Albanos Curiatii. Cum eis agunt reges ut pro sua quisque patria dimicent ferro. Foedus ictum est ea lege, ut unde victoria, ibi quoque imperium esset.

Itaque trigemini arma capiunt, et in medium inter duas acies procedunt. Consederant utrimque duo exercitus. Datur signum, infestisque armis terni juvenes magnorum exercituum animos gerentes concurrunt.

Ut primo concurso increpuere arma, horror ingens spectantes perstrinxit. Consertis deinde manibus, statim duo Romani alius super alium expirantes ceciderunt: Ad casum Romanorum conclamavit gaudio exercitus Albanus.

Romanos jam spes tota deserebat. Unum Horatium tres Curiatii circumsteterant; is quamvis integer, quia tribus impar erat, fugam simulavit, ut singulos per intervalla secuturos separatim aggrederetur.

Jam aliquantum spatii ex loco, ubi pugnatum est, aufugerat, cum respiciens vidit unum Curiatium haud procul ab se abesse. In eum magno impetu redit et dum Albanus exercitus inclamat Curiatiis, ut opem ferant fratri, jam Horatius eum occiderat.

Alterum deinde, priusquam tertius posset consequi, interfecit. Jam singuli supererant sed nec spe nec viribus pares. Alterius erat intactum ferro corpus, et geminata victoria ferox animus. Alter fessum vulnere, fessum cursu trahebat corpus. Nec illud proelium fuit. Romanus exultans male sustinentem arma conficit, jacentemque spoliat.

Romani ovantes ac gratulantes Horatium accipiunt, et domum deducunt. Princeps ibat Horatius, trium fratrum spolia prae se gerens. Cui obvia fuit soror, quae desponsa fuerat uni ex Curiatiis, visoque super humeros fratris paludamento sponsi, quod ipsa confecerat, flere et crines solvere coepit.

Movit feroci juveni animum comploratio sororis in tanto gaudio publico: Sic eat quaecumque Romana lugebit hostem. Jam acesserat lictor injiciebatque laqueum. Tum Horatius ad populum provocavit. Interea pater Horatii senex proclamabat filiam suam jure caesam fuisse; et juvenem amplexus, spoliaque Curiatiorum ostentans orabat populum ne se orbum liberis faceret. Non tulit populus patris lacrymas, juvenemque absolvit, magis admiratione virtutis, quam jure causae.

Ut tamen caedes manifesta expiaretur, pater, quibusdam sacrificiis peractis, transmisit per viam tigillum, et filium capite adoperto velut sub jugum misit: Non diu pax Albana mansit: Ipse ab Tullo in auxilium arcessitus, aciem in collem subduxit, ut fortunam belli experiretur ac sequeretur.

Qua re Tullus intellecta, dixit clara voce suo illud jussu Suffetium facere, ut hostes a tergo circumvenirentur. Quo audito, hostes territi victique sunt. Postera die Suffetius cum ad gratulandum Tulo venisset, jussu illius quadrigis religatus est, et in diversa distractus.

Deinde Tullus Albam propter ducis perfidiam diruit, et Albanos Romam transire jussit. Roma interim crevit Albae ruinis: Auctarum virium fiducia elatus bellum Sabinis indixit; pestilentia insecuta est: Credebat enim rex bellicosus salubriora militiae quam domi esse juvenum corpora; sed ipse quoque diuturno morbo est implicitus: Memorant Tullum fulmine ictum cum domo conflagrasse.

Tullus magna gloria belli regnavit annos duos et triginta. Numae Pompilii nepos Ancus Marcius erat, aequitate et religione avo similis. Tunc Latini cum quibus Tullo regnante, ictum foedus erat, sustulerunt animos, et incursionem in agrum Romanum fecerunt. Ancus, priusquam eis bellum indiceret, legatum misit qui res repeteret, eumque morem posteri retinuerunt. Id autem hoc modo fiebat. Legatus, ubi ad fines eorum venit, a quibus res repetuntur, capite velato, ait: Ego sum publicus nuncius populi Romani: Si non deduntur res quas exposcit, hastam in fines hostium emittit, bellumque ita indicit.

Legatus qui ea de re mittitur fecialis, ritusque belli indicendi jus fecilae appellatur. Legato Romano res repetenti superbe responsum est a Latinis; quare bellum hoc modo eis indictum est Ancus exercitu conscripto profectus, Latinos fudit, et oppidis deletis cives Romam traduxit. Cum autem in tanta hominum multitudine facinora clandestina fierent, Ancus carcerem in media urbe ad terrorem increscentis audaciae aedificavit: Pluribus aliis rebus intra paucos annos confectis, immatura morte praereptus, non potuit praestare qualem promiserat regem.

Tanaquil conjux auguriorum perita regnum ei portendi intellexit: Has spes cogitationesque secum portantes, urbem ingressi sunt, domicilioque ibi comparato, Tarquinius pecunia et industria dignitatem atque etiam Anci regis familiaritatem consecutus est, a quo tutor liberis relictus regnum intercepit, et ita administravit, quasi jure adeptus fuisset.

Tarquinius Prisicus bellum cum Sabinis gessit, in quo bello equitum centurias numero auxit; nomine mutare non potuit, deterritus, ut ferunt, Accii Navii auctoritate. Accius, ea tempestate augur inclutus, id fieri posse negabat, nisi aves addixissent; iratus rex, in experimentum artis, eum interrogavit fieri ne posset quod ipse mente conceperat: Accius, augurio acto, fieri posse respondit.

Atqui hoc, inquit rex, agitabam an cotem illam secare novacula possem. Potes ergo, inquit augur, et secuisse dicitur. Tarquinius Sabinos vicit, et filium tredecim annorum, quod in proelio hostem percussisset, praetexta et bulla donavit, unde haec ingenuorum puerorum insignia esse coeperunt. Supererant duo Anci filii, qui aegre ferentes se paterno regno fraudatos esse, regi paraverunt insidias. Ex pastoribus duos ferocissimos deligunt ad patrandum facinus.

Ei, simulata rixa, in vestibulo regiae tumultuantur. Cum eorum clamor penitus in regiam pervenisset, vocati ad regem pergunt. Primo uterque simul vociferari coepit, et certatim alter alteri obstrepere. Cum vero jussi essent invicem dicere, unus ex composito rem orditur; dumque intentus in eum se rex totus averteret, alter elatam securim in ejus caput dejecit, et relicto telo, ambo foras se proripiunt. Cum in domo Tarquinii Prisci educaretur, ferunt prodigium visu eventuque mirabile accidisse.

Flammae species pueri dormientis caput amplexa est. Hoc viso Tanaquil summam ei dignitatem portendi intellexit; conjugi suasit ut eum non secus ac liberos suos educaret. Is postquam adolevit, a Tarquinio gener assumptus est; et cum Tarquinius occisus esset, Tanaquil, celata ejus morte, populum ex superiori parte aedium allocuta, ait regem, gravi quidem, sed non letali vulnere accepto, petere, ut, interim dum convalescit, Servio Tullio dicto audientes essent. Servius Tullius quasi precario regnare coepit, sed recte imperium administravit.

Servius Tullius aliquod urbi decus addere voluit. Jam tum inclytum erat Dianae Ephesiae fanum. Id communiter a civitatibus Asiae factum fama ferebat. Itaque Latinorum populis suasit, ut et ipsi Romae fanum Dianae cum populo Romano aedificarent. Quo facto, bos mirae magnitudinis cuidam Latino nata dicitur, et responsum somnio datum eum populum summam imperii habiturum, cujus civis bovem illam immolasset.

Latinus bovem ad fanum Dianae deduxit, et causam sacerdoti Romano exposuit. Sacerdos callidus dixit eum debere prius vivo flumine manus abluere. Dum Latinus ad Tiberim descendit, sacerdos bovem immolavit. Ita imperium civibus, sibique gloriam vindicavit. Servius Tullius filiam alteram ferocem mitem alteram habebat. Duo quoque Tarquinii Prisci filii longe dispares moribus erant: Tullia ferox Tarquinio miti nupserat; Tullia vero mitis Tarquinio feroci; seu mites, seu forte, seu fraude, perierunt: Statim Tarquinius superbus a Tullia incitatus, advocato senatu, regnum paternum repetere coepit: Tullia carpento vecta in forum properavit, virum e curia evocavit, et prima regem salutavit: Unde vicus ille Sceleratus dictus est.

Dating a Latino Vampire - Lele Pons

Servius Tullius regnavit annos quatuor et quadraginta. Tamen bello strenuus hostes domuit. Urbem Gabios in potestatem redegit fraude Sexti filii. Is cum indigne ferret eam urbem a patre expugnari non posse, ad Gabinos se contulit, patris in se saevitiam querens.

Benigne a Gabinis exceptus est, et paulatim eorum benevolentiam fictis blanditiis alliciendo, dux belli electus est. Tum e suis unum ad patrem mittit sciscitatum quidnam se facere vellet. Pater nuncio filii nihil respondit, sed in hortum transiit; ibique inambulans, sequente nuncio, altissima papaverum capita baculo decussit. Nuncius fessus expectando redit Gabios. Sextus, cognito silentio patris simul ac facto, intellexit quid vellet pater. Primores civitatis interemit, patrique urbem sine ulla dimicatione tradidit.

Postea Tarquinius Superbus Ardeam urbem oppugnavit. Ibi Tarquinius Collatinus sorore regis natus forte cenabat apud Sextum Tarquinium cum aliis juvenibus regiis. Incidit de uxoribus mentio: Itaque equis Romam petunt. Regias nurus in convivio et luxu deprehendant. Lucretiam Collatini uxorem inter ancillas in lanificio inveniunt. Ea ergo ceteris praestare judicatur.

Paucis interjectis diebus, Sextus Collatiam rediit, et Lucretiae vim attulit. Illa postero die, advocatis patre et conjuge, rem exposuit, et se cultro, quem sub veste texerat, occidit.

Conclamant vir paterque, et in exitium regum conjurant. Tarquinio Romam redeunti clausae sunt urbis portae, et exilium indictum. Profectus Delphos cum Tarquinii filiis, quos pater ad Apollinem muneribus honorandum miserat, baculo sambuceo aurum inclusum Deo donum tulit.

Peractis deinde mandatis patris, juvenes Apollinem consuluerunt quisnam ex ipsis Romae regnaturus esset. Responsum est eum Romae summam potestatem habiturum, qui primus matrem oscularetur. Tunc Brutus perinde, atque casu prolapsus, terram osculatus est, quod ea communis sit mater omnium mortalium. Expulsis regibus, duo consules creati sunt, Junius Brutus et Tarquinius Collatinus, Lucretiae maritus. At libertas modo parta, per dolum et proditionem paene amissa est.

Erant in juventute Romana adolescentes aliquot, sodales Tarquiniorum. Hi de accipiendis nocte in urbem regibus colloquuntur, ipsos Bruti consulis filios in societatem consilii assumunt. Sermonem eorum ex servis unus excepit: Scriptae ad Tarquinium litterae manifestum facinus fecerunt. Proditores in vincula conjecti sunt, deinde damnati.

Stabant ad palum deligati juvenes nobilissimi, sed prae ceteris liberi consulis omnium in se oculos convertebant. Consules in sedem processere suam, missique lictores nudatos virgis caedunt, securique feriunt. Supplicii non spectator modo, sed et exactor erat Brutus, qui tunc patrem exuit, ut consulem ageret.

Tarquinius deinde bello, aperto regnum recuperare tentavit. Equitibus praeerat Aruns Tarquinii filius: Obviam hosti consules erant. Brutus ad explorandum cum equitatu antecessit. Aruns, ubi Brutum agnovit, inflammatus ira: Brutus avide se certamini offert. Adeo infestis animis concurrerunt ut ambo hasta transfixi ceciderint; fugatus est tamen Tarquinius. Alter consul Romam triumphans rediit. Bruti collegae funus quanto potuit apparatu fecit Brutum matronae ut parentem anno luxerunt.

Primo impetu Janiculum cepit. Non usquam alias ante tantus terror Romanos invasit: Alia urbis pars muris, alia Tiberi objecto, tuta videbatur. Pons sublicius iter paene hostibus dedit, nisi unus vir fuisset Horatius Cocles, illo cognomine quod in alio proelio oculum amiserat.

Is pro ponte stetit, et aciem hostium solus sustinuit, donec pons a tergo interrumperetur: Grata erga tantam virtutem civitas fuit; ei tantum agri datum est, quantum una die circumarari potuisset.

Statua quoque in comitio posita est. Accepta potestate, in castra Porsennae venit. Ibi in confertissima turba prope regium tribunal constitit. Stipendium tunc forte militibus dabatur: Mucius illum pro rege deceptus occidit.

Apprehensus et ad regem pertractus, dextram accenso ad sacrificium foculo injecit; hoc supplicii a rea exigens, quod in caede peccasset. Attonitus miraculo rex juvenem amoveri ab altaribus jussit.

Tum Mucius, quasi beneficium remunerans, ait trecentos, sui similes, adversus eum conjurasse. Qua re ille territus bellum, acceptis obsidibus, deposuit. Cum ejus castra haud procul ripa Tiberis locata essent, Claelia deceptis custodibus noctu egressa, equum, quem sors dederat, arripuit, et Tiberim trajecit. Quod ubi regi nunciatum est, primo ille incensus ira Romam legatos misit ad Claeliam obsidem reposcendam. Romani eam excedere restituerunt. Tum rex virginis virtutem admiratus, eam laudavit, ac parte obsidum donare se dixit, permisitque ut ipsa quos vellet, legeret.

Productis obsidibus, Claelia virgines puerosque elegit quorum aetatem injuriae obnoxiam sciebat, et cum eis in patriam rediit. Romani novam in femina virtutem novo genere honoris, statua equestri, donavere. In summa via sacra, fuit posita virgo insidens equo. Itaque consul creatus est Publius Valerius, quo adjutore Brutus reges ejecerat. Hic tamen, quia in locum Bruti mortui alterum consulem non subrogaverat, et domum in alto atque munito loco habebat, in suspicionem regni affectati venit.

Quo cognito, apud populum questus est quod de se tale aliquid timuissent, et misit qui domum suam diruerent. Dempsit etiam secures fascibus, eosque in populi concione submisit, quasi major populi quam consulis majestas esset. Gratum id multitudini spectaculum fuit. Inde Valerio cognomen Publicolae datum est. Cum quartum consul fuisset, mortuus est adeo pauper, ut funeri sumptus deesset. Collectis a populo nummis est sepultus, et annuo matronarum luctu honoratus.

Tum Fabia gens senatum adit. Consul Fabius pro gente loquitur: Fabios hostes Veientibus date: Consul e curia egressus, comitante Fabiorum agmine, domum rediit. Manat tota urbe rumor: Fabios ad caelum laudibus ferunt; Fabii postera die arma capiunt. Nunquam exercitus neque minor numero, neque clariore fama et admiratione hominum per urbem incessit. Ibant sex et trecenti milites, omnes patricii, omnes unius gentis. Ad Cremeram flumen perveniunt.

Is opportunus visus est focus communiendo praesidio. Hostes non semel fusi pacem supplices petunt. Veientes pacis impetratae brevi poenituit. Itaque, redintegrato bello, inierunt consilium insidiis ferocem hostem captandi.

Multo successu Fabiis audacia crescebat: Dies quo id factum est inter nefastos relatus fuit: Unus omnino superfuit ex ea gente, qui, propter aetatem impuberem, domi relictus fuerat. Is genus propagavit ad Quintum Fabium Maximum qui Annibalem mora fregit. Tunc creatus est magister equitum, qui dictatori etiam obsequeretur. Aulus Posthumius dictator factus, cum hostibus apud Regillum lacum conflixit, ubi cum victoria nutaret, magister equitum equis frenos detrahi jussit, ut irrevocabili impetu ferrentur: Tarquinius Cumas se contulisse dicitur, in eaque urbe senio et aegritudine esse confectus.

At dum ventrem domare volunt, ipsi quoque defecerunt, totumque corpus ad extremam tabem venit: Sic senatus et populus quasi unum corpus discordia pereunt concordia valent. Creavit tamen tribunos, qui libertatem suam adversus nobilitatis superbiam defenderent.

Paulo post mortuus est Menenius, vir omni vita pariter patribus ac plebi carus; post restitutam civium concordiam carior plebi factus. Is tamen in tanta paupertate decessit, ut eum populus collatis quadrantibus sepeliret, locum sepulcro senatus publice daret.

Potest consolari pauperes Menenius, sed multo magis docere locupletes, quam non sit necessaria solidam laudem cupienti nimis anxia divitiarum comparatio. Quinctius Cincinnatus, omnium consensu, dictator est dictus. Ille spes unica imperii Romani trans Tiberim quatuor jugerum colebat agrum. Ad quem missi legati nudum eum arantem offenderint. Salute data invicem redditaque, Quinctius togam propere e tugurio proferre uxorem Raciliam jussit, ut senatus mandata togatus audiret. Postquam absterso pulvere ac sudore, toga indutus processit Quinctius, dictatorem eum legati gratulantes consalutant, quantus terror in exercitu sit exponunt.

Quinctius igitur Romam venit, et antecedentibus litoribus domum deductus est. Postero die profectus, caesis hostibus, exercitum Romanum liberavit. Urbem triumphant ingressus est. Ducti ante currum hostium duces, militaria signia praelata: Quinctius sexto decimo die dictatura, quam in sex menses acceperat, se abdicavit, et ad boves rediit triumphalis agricola. Patre orbatus adhuc puer sub matris tutela adolevit. Sortitus erat a natura nobiles ad laudem impetus; sed quia doctrina non accessit, irae impotens, obstinataeque pervicaciae fuit.

Cum prima stipendia facere coepisset adolescens, e multis proeliis quibus interfuit nunquam rediit, nisi donatus coroni aliove militari praemio. In omni vitae ratione nihil aliud sibi proponebat quam ut matri placeret: Ea oblectanda et colenda satiari non poterat. Illa cupiente, uxorem duxit: Coriolanum, post victoriam ejus opera maxime partam, Posthumius consul apud milites laudavit: Coriolanus vero nihil ex his omnibus accepit, praeter unius hospitis captivi salutem et equum.

Consul factus, gravi annona advectum e Sicilia frumentum magno pretio, dandum populo curavit, ut plebs agros, non seditiones coleret. Qua de causa damnatus ad Volscos concessit, eosque adversus Romanos concitavit. Imperator a Volscis factus, ad quartum ab urbe lapidem castra posuit, et agrum Romanum est populatus. Missi sunt Roma ad Coriolanum oratores de pace, sed atrox responsum retulerunt; iterum deinde missi, ne in castra quidem recepti sunt.

Sacerdotes quoque suis infulis velati ad eum iverunt supplices, nec magis animum ejus flexerunt: Tum Veturia Coriolani mater, et Volumnia uxor duos parvos filios secum trahens, castra hostium petierunt. Ubi matrem aspexit Coriolanus: Coriolanus postea a Volscis, ut proditor, occisus dicitur.

Unus ex eis Appius Claudius virginem plebeiam adamavit, quam cum Appius non posset pretio ac spe pellicere, clienti suo negotium dedit, ut eam in servitutem deposceret: Lucius Virginius puellae pater tunc aberat militiae causa. Cliens igitur virgini venienti in forum injecit manum, affirmans suam esse servam: Pavida puella stupente, ad clamorem nutricis fit concursus.

Cum ille puellam non posset abducere eam, vocat in jus ipso Appio judice. Interea missi nuncii ad Virginium properant. Is prima luce Romam advenit, cum jam civitas in foro expectatione erecta staret.

Virginius statim in foruni lacrymabundus et civium opem implorans filiam suam deducit. Appius obstinatum gerens animum in tribunal ascendit, et Virginiam clienti suo addixit.

Tum pater, ubi nihil usquam auxilii vidit; "Quaeso, inquit, Appi, ignosce patrio dolori, sine me filiam ultimo alloqui. Ab lanio cultrum arripit, et pectus puellae transfigit. Tum ferro sibi viam facit, et respersus cruore ad exercitum profugit.

eruditio scholarship veneratio honor disciplina discipline

Concitatus exercitus montem Aventinum occupavit; decem tribunos militum creavit; decemviros magistratu se abdicare coegit, eosque omnes aut morte aut exitio mulctavit: Aulus Sulpitius tribunus militum erat potestate consulari.

Cum in ejus domo sorores Fabiae inter se tempus sermonibus tererent, forte incidit ut Sulpitius de foro domum se reciperet, et ejus lictor forem, ut mos est, virga percuteret; minor Fabia moris ejus insueta id expavit: Confusam eam cum pater vidisset, sciscitanti confessa est eam esse causam doloris, quod viro plebeio juncta esset.

Consolatur filiam Ambustus, polliceturque eosdem honores domi propediem visuram quos apud sororem videat. Inde consilia inire coepit cum genero, qui, ubi tribunatum plebis aggressus est, legem tulit ut alter consul ex plebe crearetur. Lex resistentibus patribus lata tamen est, et primus Licinius Stolo consul e plebe factus. Statim Falisci, beneficio magis quam armis victi, portas Romanis aperuerunt. Camillus post multa in patriam merita judicio populi damnatus exsulatum abiit.

Urbe egrediens ab Diis precatus esse dicitur, ut si innoxio sibi ea injuria fieret, desiderium sui facerent ingratae patriae quamprimum: Nam Galli Senones Clusium Etruriae oppidum obsederunt. Clusini novo bello exterriti ab Romanis auxilium petierunt. Missi sunt Roma tres legati, qui Gallos monerent ut ab oppugnatione desisterent. Ex his legatis unus contra jus gentium in aciem processit, et ducem Senonum interfecit.

Qua re commoti Galli, petitis in deditionem legatis nec impetratis, ad urbem venerunt et exercitum Romanum apud Alliam fluvium ceciderunt die decimo sexto calendas augusti: Galli victores paulo ante solis occasum ad urbem Romam perveniunt. Postquam hostes adesse nunciatum est, juventus Romana duce Manlio in arcem conscendit; seniores vero domos ingressi adventum Gallorum obstinato ad mortem animo expectabant.

Qui inter eos curules magistratus gesserant, ornati honorum insignibus in vestibulis aedium eburneis sellis insedere ut cum venisset hostis, in sua dignitate morerentur. Interim Galli domos patentes ingressi vident viros ornatu et vultus maiestate Diis simillimos: Iratus Gallus eum occidit: Deinde ceteri omnes in sedibus suis trucidati sunt.

Galli deinde impetum facere in arcem statuunt.

12 Best Free “Latino” Dating Sites ()

Primo, militem qui tentaret viam praemiserunt. Tum nocte sublustri sublevantes invicem et trahentes alii alios in summum saxum evaserunt, tanto silentio ut non solum custodes fallerent, sed ne canes quidem, sollicitum animal excitarent. Anseres non fefellere, quibus in summa inopia Romani abstinuerant, quia aves erant Junoni sacrae; quae res Romanis saluti fuit. Namque clangore anserum alarumque crepitu excitus, Manlius vir bello egregius, ceteros ad arma vocans Gallos ascendentes dejecit: Tunc consensu omnium placuit ab exilio Camillum acciri; missi igitur ad eum legati ipseque dictator absens dictus est.

Interim fames utrumque exercitum urgebat: Ea re adducti sunt Galli ut haud magna mercede obsidionem relinquerent. Pactum est pretium mille pondo auri. Nondum omni auro appenso Camillus dictator intervenit, collectis Romani exercitus reliquiis; auferri aurum de medio jubet, denunciatque Gallis ut se ad proelium expediant. Instruit deinde aciem, et Gallos internecione occidit. Ne nuncius quidem cladis relictus est.

Dictator, recuperati, ex hostibus patria, triumphans urbem ingressus est, et a militibus parens patriae, conditorque alter urbis appellatus est. Cum audisset patri diem dictam esse a Pomponio tribuno plebis, cepit consilium rudis quidem et agrestis animi, sed pietate laudabile.

Cultro succinctus mane in urbem, atque a porta confestim ad Pomponium pergit: Pavidus tribunus, quippe qui cerneret ferrum ante oculos micare, accusationem demisit.

Ea res adolescenti honori fuit, quod animum ejus acerbitas paterna a pietate non avertisset, ideoque eodem anno tribunus militum factus est. Cum postea Galli ad tertium lapidem trans Anionem fluvium castra posuissent, exercitus Romanus ab urbe profectus est, et in citeriore ripa fluvii constitit. Pons in medio erat: Tum Titus Manlius ex statione ad imperatorem pergit: Si tu permittis, volo isti belluae ostendere me ex ea familia ortum esse, quae Gallorum agmen ex rupe Tarpeia deturbavit.

Macte virtute, inquit, Tite Manli, esto: Expectabat eum Gallus solide laetus et linguam ab irrisu exerens. Ubi constitere inter duas acies, Gallus ensem cum ingenti sonitu in arma Manlii dejecit.

Manlius vero insinuavit sese inter corpus et arma Galli, atque uno et altero ictu ventrem transfodit: Defixerat pavor cum admiratione Gallos; Romani alacres obviam militi suo progrediuntur, et gratulantes laudantesque ad imperatorem perducunt. Manlius inde Torquati nomen accepit. Idem Manlius, postea consul factus bello Latino ut disciplinam militarem restitueret, edixit ne quis extra ordinem in hostes pugnaret. Forte filius ejus accessit prope stationem hostium: Oblitus itaque imperii paterni in certamen ruit, et Latinum ex equo excussum transfixit, spoliisque lectis in castra ad patrem venit.

Extemplo filium aversatus consul milites classico advocat: Triste exemplum, sed in posterum salubre juventuti eris. Manlio Romam redeunti seniores tantum obviam exierunt: Cum exercitus Romanus in angustiis clausus esset, Decius conspexit editum collem imminentem hostium castris.

Accepto praesidio verticem occupavit, hostes terruit, et spatium consuli dedit ad subducendum agmen in aequiorem locum. Ipse intempesta nocte per medias hostium custodias somno oppressas incolumis evasit. Quare ab exercitu donatus est corona civica, quae dabatur ei qui obsidione cives liberasset. Consul fuit bello Latino cum Manlio Torquato. Tunc cum utrique consuli somnio obvenisset eum populum victorem fore, cujus dux in proelio cecidisset, convenit inter eos, ut is cujus cornu in acie laboraret, Diis se Manibus devoveret: Armatus in equum insiluit, ac se in medios hostes immisit.

Corruit obrutus telis, et victoriam suis reliquit. VALERIUS CORVINUS Bello Gallico, cum Romani in stationibus quieti tempus tererent, Gallus quidam magnitudine atque armis insignis ante alios progressus est; quatiensque scutum hasta, cum silentium fecisset, unum e Romanis per interpretem provocavit, qui secum ferro decernere, Marcus erat Valerius tribunus militum adolescens, qui prius sciscitatus consulis voluntatem, in medium armatus processit: Ales non solum captam semel sedem tenuit, sed quotiescumque certamen initum est, levans se alis, os oculosque Galli rostro et unguibus appetiit.

Hostem territum talis prodigii visu, oculisque simul ac mente turbatum Valerius obtruncat. Corvus e conspectu elatus orientem petit. Inde Valerius Corvinus dictus est. Valerius Corvinus annos tres et viginti natus consul creatus, Samnites bis proelio fudit. Non alias dux militi carior fuit, quia nullus militi familiarior. Omnia inter infimos militum munia haud gravate obibat.

In ludo etiam militari, cum velocitatis viriumque certamina inter se aequales ineunt, Valerius ipse cum eis certabat, nec quemquam aspernabatur parem qui se offerret.

Semper comis et eodem vultu seu vinceret, seu vinceretur. Cum postea in exercitu orta esset gravis seditio, parsque militum a ceteris defecisset, et ducem sibi fecisset, adversus eos Valerius dictator missus est: Non erat dubium quin Romani Lucerinis bonis ad fidelibus sociis opem ferrent. Luceriam duae viae ducebant, altera longior et tutior, altera brevior et periculosior.

Itaque cum in insidias venissent, qui locus Furculae Caudinae vocabatur, et fraus hostilis apparuisset, retro viam qua venerant repetunt; at eam hostium praesidio clausam inveniunt: Ita noctem tum cibi, tum quietis immemores traduxerunt.

Nec Samnites ipsi quid sibi faciendum in re tam laeta sciebant. Pontius accitum patrem Herennium rogavit quid fieri placeret. Is, ubi audivit inter duos saltus clausum esse exercitum Romanum, dixit aut omnes esse occidendos, ut vires frangerentur, aut omnes dimittendos, esse incolumes, ut beneficio obligarentur. Neutra sententia accepta fuit: Pax concessa est ea lege ut omnes sub jugum traducerentur. Itaque paludamenta consulibus detracta, ipsique primi sub jugum missi, deinde singulae legiones: Sero Romam ingressi sunt et se in suis quisque aedibus abdiderunt.

Deliberante senatu de pace Caudina, Posthumius sententiam dicere jussus: Eis dedite me nudum vinctumque: Traditus est igitur Posthumius fecialibus, qui eum ad Samnites ducerent. Vestis ei detracta; manus post tergum vinctae sunt; cumque apparitor, verecundia maiestatis, Posthumium laxe vinciret: Accepta non fuit Samnitibus ista deditio, Posthumiusque in castra Romana inviolatus rediit.

Fabius post dictatoris profectionem, opportunitate ductus acie cum Samnitibus conflixit. Neque melius res geri potuisset, si adfuisset dictator. Non miles duci, non dux militi defuit.

Viginti millia hostium eo die caesa traduntur. Haud multo post dictator advenit plenus minarum iraeque Statim advocata concione spoliari magistrum equitum, virgasque ac secures expediri jussit. Tam Fabius militum fidem implorare coepit. Clamor in tota concione est ortus: Itaque es in posterum diem est dilata.

Magister equitum noctu clam ex castris Romam profugit, quem dictator ipse secutus est. Vocato senatu iterata contentio est; prehendi Fabium Papirius jussit. Tum Fabii pater ad populum provocavit. Populus Romanus ad preces et obtestationem versus, oravit dictatorem ut veniam adolescentiae Fabii daret.

Ipse adolescens ejusque pater procumbere ad genus dictatoris coepeerunt, iramque deprecari. Tot precibus cessit Papirius. Is fuit vir non animi solum vigore, sed etiam corporis viribus excellens.

Praecipua pedum pernicitas inerat, quae cognomen etiam dedit. Idem comis et iocorum studiosus. Quadam die inambulans ante tabernaculum, praetorem Praenestinum, qui per timorem segnius suos in proelium duxerat, vocari jussit, et postquam cum graviter increpuit: Quibus auxilio venit Pyrrhus, rex Epirotarum qui genus ab Achille ducebat. Contra Pyrrhum missus est consul Laevinus, qui, cum exploratores regis cepisset, jussit eos per castra Romana circumduci, tumque incolumes dimitti, ut ea quae vidissent Pyrrho renuntiarent.

Mox commissa pugna, cum jam hostes pedem referrent, rex elephantos in Romanorum agmen agi jussit; tuncque mutata est proelii fortuna. Romanos vastorum corporum moles, terribilisque superadstantium armatorum species turbavit. Equi etiam ad conspectum et odorem belluarum exterriti, sessores aut excutiebant, aut secum in fugam abripiebant.

Nox proelio finem fecit. Pyrrhus captivos Romanos summo honore habuit; occisos sepelivit, quos cum adverso vulnere et truci vultu etiam mortuos jacere cerneret, manus ad caelum tulisse dicitur cum hac voce.

Pyrrho obviam venit Laevinus cum novo exercitu; quo viso rex ait sibi eamdem adversus Romanos esse fortunam, quam Herculi adversus hydram, cui tot capita renascebantur, quot praecisa fuerant: Erat Pyrrho utpote magno et forti viro mitis ac placabilis animus.

Solet enim magni animi comes esse clementia: Itaque arcessiti ad regem sunt nonnulli, qui de eo in convivio proterve locuti fuerant; sed periculum simplex confessio culpae discussit. Nam cum rex percontatus fuisset an ea quae ad aures suas pervenerant, dixissent?

Pyrrhus igitur, cum putaret sibi gloriosum fore pacem et foedus cum Romanis post victoriam facere, Romam misit legatum Cineam, qui pacem aequis conditionibus proponeret. Erat is regi familiaris magnaque apud eum gratia valebat. Dicere solebat Pyrrhus se plures urbes Cineae eloquentia, quam armorum vi, expugnasse.

Cineas tamen regiam cupiditatem non adulabatur: In Africam, inquit, trajicere mihi animus est. Nusquam vero receptus est.

Non a viris solum, sed et a mulieribus spreta ejus munera. Introductus deinde in curiam, cum regis virtutem propensumque in Romanos animum verbis extolleret, et de conditionum aequitate dissereret, sententia senatus ad pacem et foedus faciendum inclinabat; tum Appius Claudius senex et caecus in curiam lectica deferri se jussit, ibique gravissima oratione pacem dissuasit: Senatus quoque vetuit captivos omnes, quos Pyrrhus reddiderat, ad veterem statum redire priusquam bina hostium spolia retulissent.

Quare legatus ad regem reversus est: Cujus postquam audivit Pyrrhus magnum esse apud Romanos nomen ut viri boni et bello egregii, sed admodum pauperis, cum prae ceteris benigne habuit, eique munera atque aurum ob. Postero die cum illum Pyrrhus vellet exterrere conspectu subito elephantis, imperavit suis ut bellua post aulaeum admoveretur Fabricio secum colloquenti. Quod ubi factum est, signo dato remotoque aulaeo repente bellua stridorem horrendum emisit, et proboscidem super Fabricii caput suspendit.

At ille placidus subrisit, Pyrrhoque dixit: Sin vero malum, cur me ambis? Cumque vicina castra ipse et rex haberent, medicus regis nocte ad Fabricium venit, eique pollicitus est, si praemium sibi proposuisset, se Pyrrhum veneno necaturum.

Hunc Fabricius vinctum reduci jussit ad dominum, et Pyrrho dici quae contra caput ejus medicus spopondisset. Tunc rex admiratus eum dixisse fertur: Tunc Fabricium exclamasse ferunt: Tota ejus supellex argentea salino uno constabat, et patella ad usum sacrorum, quae tamen ipsa corneo pediculo sustinebatur.

Cenabat ad focum radices et herbas, quas in agro repurgando vulserat, cum legati a Samnitibus ad eum venerunt, magnamque ei pecuniam obtulerunt; quibus respondit: Quia tamen Rufinus egregie fortis ac bonus imperator erat, magnumque et grave bellum imminere videbatur, Fabricius auctor fuit, ut Rufinus consul crearetur: Fabricius omnem vitam in gloriosa paupertate exegit, adeoque inops decessit, ut unde dos filiarum expediretur non reliquerit.

Senatus patris sibi partes desumpsit, et datis ex communi aerario dotibus eas collocavit. Romam regressus in concione ait "Tantum agri cepi, ut solitudo futura fuerit, nisi tantum hominum cepissem: Legatis Samnitum aurum offerentibus, cum ipse rapas in foco torreret, "Malo, inquit, haec in fictilibus meis esse, et aurum habentibus imperare.